Jego nazwa pochodzi z łacińskiego "corrallium" – nazwy organizmów morskich – koralowców, zamieszkujących morza ciepłe i gorące. Wykorzystywany jest w zdobnictwie, podziwiany za piękno i doceniany za tajemne moce od tysiecy lat przez antyczne i współczesne kultury. Koral był talizmanem chroniącym dzieci w starożytnym Rzymie, Tybetańscy buddyści zaliczali go do 5 świętych kamieni, widząc w nim symbol życiowej siły, Indianie przypisywali mu medyczne właściwości, a Chińczycy widzieli w nim symbol długowieczności. Koral, jako jeden z nielicznych minerałów pochodzenia organicznego, powstaje pod wodą. Jest częścią wapiennych szkieletów tworzących rafy, atole i ławice o gęsto rozgałęzionych pniach. Pnie koloni koralowej średnio dochodzą do 40 cm wysokości, a gałązki od 3 do 6 cm grubości. Kawałki korali w stanie surowym są matowe, można im nadać szklisty połysk poprzez wypolerowanie. Koralom poddanym obróbce nadaje się zwykle kształt obły, kulisty lub kabiszonowy. Do celów zdobniczych używa się koral szlachetny, o najbardziej żywej, czerwonej barwie a także jego odmiany – biały, różowy, niebieski, złoty i czarny.

Koral czerwony – najpopularniejszy z korali, występuje przed wszystkich w wodach morza śródziemnego, wzdłuż wybrzeży Algierii, Tunezji, zachodnich Włoch, Korsyki, Sardynii oraz Sycylii. Korale występują również u wybrzeży Japonii.
Koral czarny – najwyżej ceniony w handlu, występuje wzdłuż Archipelagu Malajskiego, oraz w Morzu Czerwonym i u wybrzeży zachodnich Indii.
Koral złoty – jest najrzadszym z korali, występuje w wodach otaczających Hawaje.
Koral niebieski – występuje w Afryce i Japonii.
Koral biały – występuje w Japonii.

Więcej informacji na temat koralowca i jego symboliki możesz znaleźć tutaj.